Krater

Co tu można zrobić
Obejrzyj starannie wzór na nieruchomej tarczy. Zacznij obracać tarczą. Powoli zwiększaj prędkość wirowania. Co widzisz? Eksperymentuj obracając tarczę z różną prędkością kątową, w obu kierunkach. Przy odpowiednio dobranej, niewielkiej prędkości wirowania odniesiesz wrażenie, że obracany obiekt jest trójwymiarowy. Jeżeli nie widzisz głębi od razu, wpatruj się w wirujący obiekt przez dłuższą chwilę.

Dlaczego tak się dzieje
Układ linii oraz ich grubość na obracającej się tarczy powoduje, że obiekt wydaje się być trójwymiarowy. Linie grubsze uznawane są za bliższe a cieńsze za dalsze.

Kiedy patrzymy na obiekt do każdego oka trafia obraz pod nieco innym kątem. Mózgowi umożliwia to ocenę odległości od przedmiotu. Ten mechanizm jest podstawą widzenia przestrzennego, choć jest ono też możliwe z użyciem jednego oka, ze względu na większą liczbę zjawisk, które wykorzystuje mózg w interpretacji obrazu. Znaczenie mogą mieć wielkości przedmiotów czy układ cieni.

Ciekawostki
Francuski artysta Marcel Duchamp (1887–1968) w swojej twórczości eksperymentował z efektem stereokinetycznej głębi w 1935 r. (Rotoreliefs). Jego dwie pozostałe prace prezentowane są  na stanowiskach: „Wędrujące koło” oraz „Kolorowy krater”.